اهل کجایی؟

بعضی روزها با خودم فکر می کنم... که فکر نمی کنم

که بر مبخیزم ... که راه می روم ... که معما می شوم

من پدیدار می شوم ، تنها می شوم ... تنها بوده ام ...ضربه سیلی محکمت را بر روی صورتم حس کرده ام ... شاید به آغوشت نیازمندم

به تو ... به دستهای بزرگت      به آغوش بی پایانت ... به درونت    به رویت

به چشمها و صدایت

  خنده هایت را برایم چاره ای باش ... دلیلی برای فرار 

گریز از همه ... گریز از دنیا ... دنیای من با تو ، چقدر دور است

چقدر تو را می خواهم  ... چه قدر دوری به من ... چه نزدیکی از من

.....................................................................................

بگذار قلبم را چنان برایت بگشویم ... که زنی آغوشش را برای کودکی

من در تمنای دست هایت هویدا شدم

بگذار یکی شویم ... بگذار از ریسمان زمان همچون نور عبور کنیم

بگذار من و تو را پشت سر بگذاریم

بگ...ذار دلم برایت تنگ ... برای دست هایت ، برای روحت ... تنگ تر شود

زیرا ما بر پیکره پر تمنای ابر به عبس فرودآمده ایم

بیا...بیا با هم به دیار واقعیت وارد شویم

هر چه باشد دیار ماست...